Następnie powrócił do Szczecina, gdzie został mu powierzony Diecezjalny Dom Rekolekcyjny im. św. Józefa. Posługiwał w nim do czerwca 1992 roku, równocześnie wspierając posługą siostry karmelitanki. W okresie 1988–1989 prowadził wykłady z teologii małżeństwa i rodziny w Wyższym Seminarium Duchownym w Szczecinie. W latach 1991–1992 pełnił funkcję diecezjalnego referenta do spraw pielgrzymek, wczasów i turystyki, a w latach 1991–1993 funkcję diecezjalnego referenta apostolstwa słowa drukowanego i kolportażu.
W 1992 roku został mianowany proboszczem nowo tworzonej parafii w Wisełce na wyspie Wolin. Był tam budowniczym kościoła, organizatorem życia parafii, a także twórcą ośrodka rodzin oraz centrum ekologiczno-rekolekcyjnego „Przymierze”. W latach 1993–1997 był dekanalnym duszpasterzem rodzin oraz wizytatorem religii dekanatu Wolin. W Wisełce pełnił posługę kapłańską do 1997 roku. 3 lutego tego roku, na zaproszenie biskupa Kozona, rozpoczął dalsze posługiwanie w Danii. Został tam proboszczem aż w czterech miastach: Sønderborg (1998, 2001–2002), Tønder (1998–2001), Aabenraa (1998, 2001–2005) i Haderslev (1998–2016). Ponadto otaczał opieką duszpasterską Polaków w Odense i Esbjerg.