Pozwoliło to łączyć zmniejszoną wykrywalność z lepszymi właściwościami aerodynamicznymi.
Ograniczona wykrywalność może obejmować jednoczesne zmniejszanie kilku rodzajów sygnatury. W przypadku B-2 USAF wymienia ograniczenie sygnatury radarowej, podczerwonej, elektromagnetycznej, optycznej i akustycznej; do publicznie ujawnionych rozwiązań wpływających na jego właściwości low observable należą materiały kompozytowe, specjalne powłoki oraz układ latającego skrzydła, podczas gdy część stosowanych metod pozostaje niejawna.
Zależność sygnatury od kierunku obserwacji i konfiguracji Skuteczna powierzchnia odbicia samolotu o obniżonej wykrywalności nie jest wielkością stałą, lecz zależy m.in. od kąta, pod którym płatowiec jest obserwowany przez radar. W rezultacie zmiana wzajemnego położenia samolotu i radaru może powodować znaczne zmiany RCS. Ma to znaczenie nie tylko dla konstrukcji płatowca, lecz także dla planowania trasy i wykonywania manewrów. Badania modelowe wykazały m.in., że przechylenie samolotu podczas zakrętu może okresowo skierować w stronę radaru sektory charakteryzujące się większym RCS, zwiększając prawdopodobieństwo wykrycia.