Opuściła jednak Igrzyska Olimpijskie w Atlancie w 1996 roku z powodu złamania ręki.
Powróciła do rywalizacji w 1997 roku, zdobywając swój trzeci medal Mistrzostw Świata z reprezentacją Rumunii na Mistrzostwach Świata w Lozannie w tym samym roku. Kontuzje uniemożliwiły jej udział w reprezentacji w 1999 roku, ale wyzdrowiała na tyle wcześnie, że wywalczyła sobie miejsce w kadrze Rumunii na Igrzyska Olimpijskie w 2000 roku. Przyczyniła się do zdobycia złotego medalu przez swoją drużynę i zakwalifikowała się do finału na równoważni, gdzie zajęła czwarte miejsce.
Po zakończeniu igrzysk ujawniono, że Presăcan startowała z ciężką anemią. Pomimo poziomu hemoglobiny 6,3, lekarz drużyny Ioachim Oana zezwolił jej na występy.
Po zakończeniu kariery sportowej Po zakończeniu kariery Presăcan pod koniec 2000 roku przez krótki czas zajmowała się wioślarstwem, pełniąc funkcję sternika rumuńskiej drużyny wioślarskiej na Igrzyskach Uniwersyteckich w 2001 roku.