thumb|Susza bywa powodem odczuwania solastalgii.
Solastalgia (lub smutek klimatyczny) – neologizm określający cierpienie psychiczne wywołane doświadczanymi zmianami klimatycznymi w miejscu życia osoby dotkniętej tym uczuciem. Odczuwanie solastalgii związane jest z poczuciem straty i tęsknoty z powodu negatywnej zmiany.
Istnieją również głosy, wskazujące na szersze rozumienie solastalgii jako terminu dotyczącego utraty bezpieczeństwa we wciąż zamieszkiwanym miejscu. Takie rozumienie terminu w duchu ekologii kulturowej nie określa źródła zmian środowiskowych, dopuszczając zmiany inne niż klimatyczne.
Etymologia Termin ten został zaproponowany przez australijskiego architekta, na początku XX wieku, opisując odczucia lokalnej społeczności dotkniętej suszą w Nowej Południowej Walii. Określenie to nawiązuje zarówno do nostalgii, pocieszenia (łac. solacium) i spustoszenia (łac. solus), aby wskazać na cierpienie psychiczne związane z degradacją środowiska jako miejsca, do którego przynależymy. Glenn Albrecht, autor określenia wskazywał na „tęsknotę za domem odczuwaną, gdy jest się w domu”, nawiązując do praktyk związanych z agresywną industrializacją.