Maciej Zechius (ur. 1592 w Braniewie, zm. 24 grudnia 1644 w Dobrym Mieście) – duchowny katolicki, archiprezbiter reszelski i kanonik dobromiejski, wydawca i prawdopodobnie również tłumacz.
Życiorys
Urodził się w Braniewie w rodzinie rzemieślnika. W wieku 20 lat, w dniu 20 grudnia 1612 roku, wstąpił do seminarium duchownego w Braniewie, prowadzonego przez jezuitów, sprowadzonych tu w 1565 roku przez biskupa Hozjusza. 24 maja 1614 otrzymał niższe święcenia kapłańskie z rąk biskupa Rudnickiego. 17 grudnia 1616 roku otrzymał w Lidzbarku Warmińskim z rąk tego samego biskupa święcenia subdiakonatu. Następnie wyjechał do Wilna, tam kontynuował studia i otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa wileńskiego Woyny. Około 1620 roku wzmiankowany jest jako kapłan w Lidzbarku Warmińskim. W 1621 był proboszczem parafii w Bisztynku, w 1626 został archiprezbiterem w Reszlu. 25 stycznia 1631 był wzmiankowany jako honorowy kanonik kapituły w Dobrym Mieście. 27 lutego 1635 otrzymał prawo rezydencji w Dobrym Mieście. 17 sierpnia 1636 został mianowany dziekanem warmińskiej kapituły kolegiackiej w Dobrym MieścieAndrzej Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1525–1821, cz.2, Słownik, Olsztyn 2000, s. 362.Słownik biograficzny kapituły kolegiackiej w Dobrym Mieście, Olsztyn 1999, „Hosianum”, s.