Libor Martinek (ur. 15 stycznia 1965 w Karniowie) – czeski literaturoznawca, slawista, historyk literatury, krytyk literacki i muzyczny, profesor oraz tłumacz poezji polskiej. Specjalizuje się w komparatystyce literackiej, teorii literatury oraz badaniu historii piśmiennictwa polskiego, czeskiego i niemieckiego na Śląsku, ze szczególnym uwzględnieniem Śląska Cieszyńskiego.
Życiorys i kariera naukowa Dzieciństwo spędził w Bruntálu. W 1989 roku ukończył studia na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu na kierunku język czeski. Początkowo pracował jako nauczyciel w Średniej Szkole Pedagogicznej w Karniowie.
Od 1993 roku jest związany zawodowo z Instytutem Bohemistyki i Bibliotekoznawstwa Wydziału Filozoficzno-Przyrodniczego Uniwersytetu Śląskiego w Opawie, gdzie założył i objął kierownictwo nad Gabinetem Komparatystyki Literackiej.
W 2000 roku obronił doktorat z zakresu historii literatury czeskiej na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Masaryka w Brnie. Pięć lat później na tej samej uczelni uzyskał drugi doktorat – w dziedzinie historii literatury polskiej. W ramach studiów doktoranckich odbył w 1997 roku półroczny staż na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach pod kierunkiem prof. Edmunda Rosnera, a w 2007 roku przebywał tam na pobycie stypendialnym pod opieką prof.