Historia rozwoju Kierunki dalszego rozwoju Pioruna zaczęto wyznaczać jeszcze przed rozpoczęciem jego produkcji seryjnej. Badania kwalifikacyjne programu Grom-M, którego efektem był Piorun, zakończono jesienią 2015 roku, natomiast pod koniec 2018 roku zakończyły się badania odbiorcze pierwszej partii produkcyjnej. Według Andrzeja Kińskiego konstruktorzy MESKO i CRWTM już w tym czasie mieli wyznaczone kierunki dalszego doskonalenia zestawu, a część rozwiązań była rozwijana ze środków własnych przedsiębiorstw.
Niektóre technologie przewidywane dla kolejnej generacji powstawały jeszcze podczas prac nad Piorunem. Dotyczyło to m.in. wielospektralnej głowicy samonaprowadzającej wyposażonej w trzeci kanał przeznaczony do wykrywania celu i dyskryminacji zakłóceń.
Jednym z czynników wpływających na przyspieszenie prac były doświadczenia z użycia bojowego Pioruna podczas inwazji Rosji na Ukrainę. Wskazywano zwłaszcza na rozwój środków samoobrony statków powietrznych, stosowanie zakłóceń i oraz rosnące znaczenie niewielkich bezzałogowych statków powietrznych o małej sygnaturze termicznej.