Zdyskontowany skumulowany zysk (ang. discounted cumulative gain, DCG) – miara skuteczności rankingu stosowana w wyszukiwaniu informacji, w szczególności do oceny wyników wyszukiwarek internetowych i systemów rekomendacyjnych. Miara ocenia użyteczność (zysk, ang. gain) dokumentów na liście wyników na podstawie ich stopniowanych ocen relewancji (ang. graded relevance), przy czym zysk dokumentów na dalszych pozycjach jest zmniejszany (dyskontowany) logarytmicznie względem pozycji. W praktyce najczęściej stosuje się wariant znormalizowany, nDCG (zapisywany też NDCG, ang. normalized discounted cumulative gain, znormalizowany zdyskontowany skumulowany zysk), przyjmujący wartości z przedziału od 0 do 1, co umożliwia porównywanie jakości rankingu między zapytaniami.
Miarę zaproponowali w 2000 roku Kalervo Järvelin i Jaana Kekäläinen z Uniwersytetu w Tampere. W polskojęzycznej literaturze naukowej używana jest zarówno nazwa polska, jak i nazwa angielska oraz akronimy DCG i nDCG.
Definicja DCG opiera się na dwóch założeniach: dokumenty o wysokiej relewancji są bardziej użyteczne, gdy znajdują się wyżej na liście wyników, dokumenty o wysokiej relewancji są bardziej użyteczne niż dokumenty o relewancji niskiej, a te z kolei bardziej niż dokumenty nierelewantne.