Pod wpływem promieniowania słonecznego czarne futro może ulegać tzw. rdzewieniu (rusting), przybierając jaśniejszy, brunatnoczerwony odcień. Eumelanina, barwnik odpowiedzialny za czarną barwę futra, jest stosunkowo podatna na degradację, dlatego efekt ten może być szczególnie widoczny u kotów często przebywających na słońcu. Rzadziej przyczyną rdzewienia może być niedobór tyrozyny – aminokwasu niezbędnego do syntezy eumelaniny.
Oprócz kota bombajskiego CFA dopuszcza jednolicie czarne umaszczenie jako odmianę barwną w 21 innych rasach. Standardowy opis czarnego umaszczenia dla większości tych ras brzmi: „intensywnie czarny, o barwie jednolitej od nasady aż po końce włosów, bez rdzawego odcienia na końcach. Skóra nosa: czarna. Poduszki łap: czarne lub brązowe”.
Wyjątki stanowią:
Kot orientalny – hebanowy: intensywnie czarny, bez rdzawego odcienia na końcach włosów i bez dymnego podszycia. Skóra nosa: czarna. Poduszki łap: czarne lub brązowe. Sfinks – czarny: jednolity czarny kolor od nosa po koniec ogona. Skóra nosa: czarna.