Żurowski zajmował się problemami utrzymania i rozmnażania tego gatunku w warunkach fermowych oraz możliwością wykorzystania zwierząt hodowanych w niewoli w działaniach restytucyjnych.

W 1970 roku opublikował wyniki doświadczeń dotyczących zastosowania trankwiliny przy kojarzeniu par i łączeniu bobrów europejskich w grupy. W tym samym roku opublikował pracę dotyczącą znakowania bobrów.

W 1977 roku opublikował pracę Rozmnażanie się bobrów europejskich w warunkach fermowych, stanowiącą podstawę jego późniejszej habilitacji. W 1983 roku ukazała się rozszerzona wersja tej pracy w serii Roczniki Nauk Rolniczych. Seria D.

Badania nad rozrodem Wspólnie z Teresą Doboszyńską prowadził badania nad fizjologią rozrodu bobra europejskiego. Analizowano m.in. zmiany zachodzące w żeńskich drogach rodnych podczas cyklu płciowego oraz możliwość określania faz cyklu na podstawie rozmazów pochwowych.

W 1975 roku Żurowski i Doboszyńska opublikowali pracę Superfoetation in European beaver, dotyczącą obserwowanego u bobrów zjawiska superfetacji.