W późniejszych latach prowadził wraz ze współpracownikami dalsze badania nad skutecznością programu. W pracy opublikowanej w 1988 roku wraz z Bogdanem Kasperczykiem opisano reintrodukcję bobrów w nizinnej części dorzecza Wisły prowadzoną w latach 1975–1985. W ramach tego przedsięwzięcia utworzono 16 niewielkich populacji, a łączna liczba reintrodukowanych zwierząt wyniosła 168. W pierwszym roku po przesiedleniu zwierzęta utworzyły 64 stanowiska.

Żurowski kierował również reintrodukcją bobrów w innych częściach Polski. Zbigniew Jaczewski wymieniał wśród obszarów objętych tymi działaniami m.in. Karpaty, Puszczę Kampinoską i Pojezierze Brodnickie.

W 1990 roku Żurowski i Kasperczyk opublikowali wyniki reintrodukcji bobrów w wybranych potokach górskich Karpat.

Skutki programu Program aktywnej ochrony, prowadzona na dużą skalę reintrodukcja oraz naturalna ekspansja bobrów z populacji występujących w dorzeczach Niemna, Pregoły i Prypeci doprowadziły do znacznego zwiększenia liczebności i zasięgu występowania gatunku w Polsce.

Według współczesnych opracowań przyrodniczych populacja, która w okresie powojennym liczyła niewiele ponad sto osobników, w kolejnych dziesięcioleciach zwiększyła się do wielu tysięcy.