Klasztor Thierhaupten (niem. Kloster Thierhaupten) – kompleks dawnego opactwa benedyktynów znajdujący się w bawarskiej gminie Thierhaupten.
Historia Wedle tradycji klasztor został założony w VIII wieku przez hrabiego Tassilona III. Miejscowość Thierhaupten była wcześniej ośrodkiem kultu pogańskiego. Placówka nie odgrywała znaczącej roli, prawdopodobnie do XII wieku zabudowania klasztorne były drewniane. W czasach karolińskich placówka przeszła w ręce biskupów Augsburga. Zakonnicy opuścili klasztor wskutek najazdów węgierskich z lat 910 i 955, reaktywowano go w 1028 roku z inicjatywy biskupa Ratyzbony i grafów Scheyern. Za czasów opata Heinricha I, zmarłego w 1170 roku, wzniesiono kościół klasztorny w formie romańskiej, trójnawowej bazyliki. W 1183 roku klasztor uzyskał przywilej samodzielnego wyboru opata.
W XV roku placówka podupadła gospodarczo, a mnisi opuścili klasztor w 1452 roku. W 1455 roku nowo wybrany opat został zamordowany w dniu swojej elekcji przez jednego ze współbraci. W 1464 roku książęta Dolnej Bawarii przeprowadzili w klasztorze reformę przy wsparciu biskupa Augsburga i Klasztoru św. Ulryka i św. Afry w Augsburgu.