W 1396 roku papież Bonifacy IX przyznał pielgrzymującym do relikwii możliwość uzyskania odpustu zupełnego w oktawie od 7 do 14 października.
Kościół Matki Bożej Większej w 1570 roku musiał zostać rozebrany. Przez 10 lat relikwie przechowywano w zakrystii, 10 kwietnia 1581 roku przeniesiono je do kaplicy św. Rocha. 16 maja 1632 roku ciało świętego trafiło do Kościoła św. Szczepana, któremu nadano wówczas wezwanie św. Symeona. W 1707 roku dobudowano dzwonnicę, a w 1776 roku fasadę przebudowano w stylu barokowym.
Relikwiarz św. Symeona Relikwiarz został ufundowany w 1377 roku przez Elżbietę Bośniaczkę, żonę króla Ludwika I i matkę św. Jadwigi Andegaweńskiej. Jego autorem jest Franjo Antunov, który ukończył nad nim prace w 1380 roku z pomocą innych lokalnych złotników. Wykonano go drewna cedrowego i pokryto srebrzoną i złoconą blachą o wadze ok. 343 kg. W okresie baroku dodano dwie brązowe figury aniołów, wykonane z przetopionych tureckich armat.
Galeria
Przypisy
Symeona Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Chorwacji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Chorwacji Kategoria:Architektura wczesnochrześcijańska Kategoria:Architektura barokowa w Chorwacji Kategoria:Sanktuaria chrześcijańskie Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Symeona Starca