Nasiona zawierają inhibitory proteaz, aminokwasy i peptydy: , pochodną , pochodne cysteiny, kwas djenkolowy i jego pochodne oraz , a także alkaloidy piperydynowe: i .
Głównym składnikiem gumy Acacia pycnantha jest arabinogalaktan.
Genetyka Liczba chromosomów 2n wynosi 26.
Całkowity rozmiar genomu Acacia pycnantha wynosi 814,4 miliona par zasad. Składa się on z 47 624 genów. Transpozony stanowią około 62% całkowitej sekwencji genomu. Większość genów skaczących należy do klasy retrotranspozonów (37,3% całkowitego genomu), a następnie do elementów transpozycyjnych DNA (18,43%).
Sekwencjonowanie DNA plastydowego wykazało, że australijskie populacje A. pycnantha są geograficznie podzielone na dwie linie rozwojowe (haplogrupy): ekotyp mokradłowy i ekotyp obszarów suchych. Dywergencja między formą suchą a mokradłową powstała około 100 tysięcy lat temu, w wyniku fragmentacji siedlisk, spowodowanej cyklami suszy, przeplatającymi się z okresami obfitych opadów deszczu w środkowym plejstocenie. Chociaż obie linie rozwojowe są ograniczone do różnych regionów ekologicznych, w Wiktorii nastąpiło krzyżowanie wewnątrzgatunkowe. Morfologicznie, ekotyp mokradłowy A. pycnantha ma szersze liściaki i ciemniejsze, złociste kwiatostany, natomiast ekotyp obszarów suchych cechuje się węższymi liściakami i jasnożółtymi kwiatami.