Prawnuk Husajna Dżafar as-Sadik miał opisywać znaczenie bitwy w życiu muzułmanina słowami: „każdy miesiąc to muharram, każdy dzień to aszura, każde miejsce to Karbala”.
Historia mały|Ćwiczący aktorzy w Isfahanie około roku 1880 Widowisko odwołuje się do starszych, bliskowschodnich i perskich obrzędów religijnych oraz sztuk performatywnych dotyczących cykliczności narodzin i śmierci bóstw przyrody (m.in. Tammuza czy księcia ). Pierwsze udokumentowane procesje upamiętniające śmierć Husajna miały miejsce w Bagdadzie w roku 963. Z połączenia procesji (a zwłaszcza krótkich scenek rodzajowych wystawianych w ich trakcie) i opowieści charakterystycznych dla żałobnych obrzędów muharramowych w okolicach XVII i XVIII wieku ukształtowało się właściwe widowisko tazije.
Forma Tazije odgrywane bywa zarówno w specjalnie przeznaczonych do tego budynkach, jak i pod gołym niebem – na ulicach i placach. Główna scena znajduje się w centrum przestrzeni, wokół niej znajduje się pas piaszczystej ziemi, na której odbywają się bitwy, sceny konne i inne drugorzędne elementy fabuły. Scenografia i dekoracje są proste, umowne – np.