Wyróżniającym elementem jest brązowoszara głowa i szyja.
W przeciwieństwie do gęgawy i gęsi krótkodziobej, posiada ciemne skrzydła bez kontrastowo jasnego upierzenia.
W terenie trudna do odróżnienia od gęsi zbożowej. Gęś tundrowa zazwyczaj jest ciemniejsza, nieco mniejsza, bardziej krępa zaś szyja jest krótsza i grubsza niż u gęsi zbożowej. Cechą różnicującą może być także dziób – u gęsi tundrowej czarny u nasady, na jego końcu znajduje się charakterystyczna czerwono-pomarańczowa plama, zazwyczaj z mniejszą ilością pomarańczowego koloru, krótszy i grubszy, proporcjonalnie wyższy u nasady, a dolna żuchwa posiada charakterystyczne zgrubienie. W locie gęś tundrowa różni się od zbożowej krótszymi i szerszymi skrzydłami. Część osobników wykazuje cechy obu gatunków i ich identyfikacja może być niemożliwa, ponieważ różnice są subtelne. Przy odróżnianiu obu gatunków należy pod uwagę brać kilka cech jednocześnie, ponieważ wszystkie podlegają dużej zmienności osobniczej.
Samiec osiąga większe rozmiary ciała od samicy o około 10%.