automatycznej identyfikacji przeszkód na infrastrukturze kolejowej oraz rozpoznawania obiektów na obrazach uzyskiwanych za pomocą radaru z syntetyczną aperturą (SAR).
Zasada działania
Historia
mały|Ekrany radaru lotniczego AI Mark IV z około 1942 roku. Operator określał położenie celu na podstawie zobrazowania odebranego sygnału; widoczne są również zakłócenia i echo od powierzchni ziemi.
Rozpoznawanie celów rozwijało się równolegle z radiolokacją. Operatorzy radarów klasyfikowali wykryte obiekty na podstawie właściwości odbieranych sygnałów, w tym ich reprezentacji dźwiękowej. Metodę tę stosowano również do odróżniania różnych typów ruchomych celów naziemnych.
Przez wiele lat operatorowi odtwarzano . Wyszkolona osoba mogła na podstawie jego charakteru uzyskać informacje o rodzaju i sposobie ruchu celu. Metoda miała jednak ograniczenia: wymagała odpowiedniego szkolenia, zależała od zdolności percepcyjnych operatora, a klasyfikacja była podatna na błędy. Cechy wykorzystywane przez ludzi podczas odsłuchu sygnału stały się później jedną z podstaw automatycznej klasyfikacji. W systemach ATR zaczęto wykorzystywać parametry znane m.in. z rozpoznawania mowy.
Efekt mikrodopplerowski