W systemach półaktywnych cel jest natomiast oświetlany zewnętrznym źródłem, najczęściej laserem, a głowica wykrywa promieniowanie odbite od celu.
W półaktywnych laserowych głowicach samonaprowadzających jako detektory mogą być stosowane m.in. fotodiody kwadrantowe oraz matryce obrazowe. Na podstawie rozkładu energii promieniowania na detektorze układ wyznacza położenie źródła odbitego promieniowania względem osi obserwacji głowicy.
Jedną z odmian są (ang. imaging infrared seeker, IIR). W tego rodzaju układach promieniowanie pada na matrycę detektorów umieszczoną w płaszczyźnie ogniskowej (ang. focal plane array, FPA), a sygnały poszczególnych detektorów są przetwarzane w obraz obserwowanej sceny. Dwuwymiarowa matryca o odpowiedniej liczbie elementów może rejestrować całą scenę bez konieczności jej mechanicznego skanowania. Zastosowanie obrazowania pozwala wykorzystywać informacje o przestrzennym rozkładzie promieniowania celu, a nie wyłącznie o położeniu pojedynczego maksimum sygnału.