Jego zdaniem proces ten doprowadza do wymazania lokalnej tożsamości i powoduje, że myślenie autochtonów odbywa się tylko w tych kategoriach, jakie przeznaczył dla nich Zachód. Przyrównał okcydentozę do choroby podobnej zarazem do gruźlicy, której zarazki przybywają z zewnątrz, jak i wołków zbożowych, które wyniszczają ziarno pszenicy od wewnątrz.
Użycie mały|Ubrane w zachodnim stylu kobiety głosują w perskich wyborach w 1963 roku – jeden z przejawów przeprowadzonej przez szacha białej rewolucji, krytykowanej przez szyickich myślicieli za przejmowanie wzorców zachodnich i porzucenie perskiej tożsamości narodowo-religijnej Zdaniem Ahmada gharbzadegi prowadzi do alienacji, rozkładu tradycyjnych wartości i uzależnienia od innych potęg. Traktował on to zjawisko jako efekt kulturowego i gospodarczego kolonializmu, który sprawiał w epoce rządów szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, że Persja, pomimo swoich bogactw naturalnych i wielowiekowej tradycji, pozostawała w pełni uzależniona od Zachodu. W latach 60. i 70. XX wieku pojęcie to stało się jednym z głównych haseł wysuwanych przez opozycję krytyczną wobec rządów szacha. Używał go m.in. Ali Szari’ati, który uznał, że gharbzadegi oprócz powierzchownego naśladownictwa prowadzi również do utraty duchowej i moralnej głębi narodu perskiego.