Pierwsza duża figura Matisse’a wykonana w glinie wyraźnie czerpie inspirację z Kroczącego mężczyzny Auguste’a Rodina, pierwotnie nazywanego Studium do św. Jana Chrzciciela (). Matisse nie tylko zapożyczył ideę wykonania od Rodina, lecz zatrudnił modela Giovanniego Bevilacquę, przypominającego staturą Cesidia Pignatelliego, którego najmował Rodin. Bevilacqua, woźnica, z pochodzenia Włoch, był zatrudniony przez Matisse’a i Marqueta do przetransportowania płócien na Salon Niezależnych (). Na Rodinie zrobiła wrażenie surowa budowa oraz siła Pignatelliego. Matisse namalował Bevilacquę najpierw w 1900 – Akt męski (), Museum of Modern Art w Nowym Jorku i na kolejnym Akcie męskim (), z ok. 1900–1901, Musée Cantini w Marsylii – a następnie sportretował w 1901 – Portret Bevilacquy (), Musée des Beaux-Arts w Bordeaux.
Dzięki zachowanej fotografii z 1903, wykonanej w atelier Matisse’a, wiadomo, że pierwotny gliniany posąg posiadał ręce. Później wykonano model gipsowy, który był wystawiany w 1904 i ponownie w 1906. Obok wczesnych odlewów w brązie, już nie posiadających rąk, wykonanych w 1908, istnieją egzemplarze odlewane później, zwłaszcza około 1931.
Odlewy Rzeźby Matisse’a, z niewielkimi wyjątkami, były zasadniczo wykonywane w edycjach po 10 egzemplarzy, również Le Serf.