Obecny na jednym z seansów Wilhelm Wundt uznał warunki kontroli za niezadowalające. Podejrzenia wzbudził u niego również napis na jednej z tabliczek, sporządzony niemczyzną tak niepoprawną, że jego zdaniem wskazywała na Anglika lub Amerykanina kaleczącego ten język. Nakładanie drewnianych pierścieni na nogę stołu, które wywarło na Zöllnerze duże wrażenie, jest dobrze znanym trikiem iluzjonistów.
W 1879 zwrócił uwagę niemieckich uczonych na eksperymenty Zöllnera, opisując je w czasopiśmie naukowym, co wywołało ożywioną polemikę. W opublikowanej odpowiedzi Ulriciemu Wundt uznał te doświadczenia i spirytyzm za nienaukowe. Luki i uchybienia w seansach Zöllnera ze Slade’em wskazywali później zarówno parapsycholog (1907), jak i psycholog Ray Hyman (1989). Autor książek popularnonaukowych Martin Gardner opisywał techniki, które jego zdaniem mogły wyjaśniać rezultaty uzyskiwane przez Slade’a, komentując, że Zöllner „wykonał dobrą pracę w analizie widmowej, lecz był zupełnie nieobeznany z metodami iluzjonistów”.
Zöllner głosił także poglądy antysemickie i w 1880 należał do inicjatorów petycji antysemickiej skierowanej do kanclerza Rzeszy. Kolejne pisma polemiczne doprowadziły do skargi Uniwersytetu w Lipsku do ministerstwa ().