Lepnica lepka (Silene viscosa (L.) Pers.) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Występuje w środkowej i wschodniej Europie oraz w zachodniej i środkowej Azji. W Polsce zarejestrowany został w Warszawie i ma status gatunku przejściowo zawlekanego (jest efemerofitem). W pobliżu Polski gatunek rośnie w okolicach Grodna i Mińska, na Słowacji i Morawach.
Morfologia thumb|left|200px|Kwiaty thumb|left|200px|Łodyga Pokrój Roślina zielna o prosto wzniesionych, nierozgałęzionych, sztywnych i grubych łodygach, osiągających zwykle do 70 cm wysokości. Cała pokryta jest lepkimi włoskami gruczołowatymi, w dolnej części pędu także włoskami prostymi. Liście Naprzeciwległe, lancetowate, z jednym nerwem, dolne osiągają do 15 cm długości i są ogonkowe, górne są siedzące i sukcesywnie są coraz mniejsze. Blaszka jest na brzegu pofałdowana. Kwiaty Zebrane w szczytową, wąską wiechę. Kwiaty osadzone są na krótkich, do 5 mm długości szypułkach, z błoniastymi podkwiatkami o długości do 3 mm. Kielich jest walcowaty lub nieco beczułkowaty (nieco rozdęty w środkowej części), osiąga do 2 cm długości, jest 10-nerwowy (z anastomozującymi połączeniami między nerwami). Zwieńczony jest jajowatotrójkątnymi ząbkami, na szczycie wyraźnie obłonionymi. Płatki korony są białe, bez przykoronka, długości 18–27 mm.