Po śmierci matki w 1740 roku pozostałe przy życiu rodzeństwo Anny stopniowo opuszczało Orford Hall. Ostatecznie zostali tam tylko Anna, odtąd dworu, oraz jej ojciec. Jej brat John był przedsiębiorcą, w latach 1760–1761 pełnił funkcję , a przed 1758 rokiem uczestniczył w handlu niewolnikami. Jej brat Ashton mieszkał w okolicach Nowego Jorku, skąd przysyłał siostrze okazy ptaków. Anna używała formy „Mrs. Blackburne”, choć nigdy nie wyszła za mąż. Tytuł „” przysługiwał w XVIII wieku zwyczajowo także niezamężnym damom.
Kontakty i korespondencja z innymi przyrodnikami Blackburne żywo interesowała się historią naturalną, a jej biograf V. P. Wystrach określił ją jako „patronkę historii naturalnej”. Historia naturalna jako dziedzina nie była precyzyjnie zdefiniowana, obejmowała jednak badanie organizmów i innych obiektów przyrody. Blackburne nie publikowała własnych prac z botaniki ani ornitologii, była jednak szeroko znana dzięki obszernej i znaczącej kolekcji, którą zgromadziła. W Erasmus Darwin nazwał ją „uczoną i pomysłową”. Utrzymywała kontakty z kilkoma znanymi przyrodnikami, a część z nich odwiedzała ją i jej ojca w Orford Hall. Blackburne odwiedzała niekiedy Londyn i Oksford. Podczas jednej z takich wizyt, w 1769 roku, była obecna przy sporze o Geranium w . Linneusz przypuszczał później, że to ona była w nim stroną.