Pennant nadał lasówce rudogardłej angielską nazwę zwyczajową na cześć Anny Blackburne. W literaturze długo panowało co do tego zamieszanie. Nadanie nazwy przypisywano Linneuszowi, Johnowi Lathamowi albo Pennantowi, a niekiedy twierdzono, że uhonorowany został brat Anny, Ashton. Krytyczny przegląd wczesnej literatury ornitologicznej rozstrzygnął, że dedykacji dokonał Pennant i że dotyczyła ona Anny. Od nazwiska Blackburne utworzono również nazwę naukową gatunku – , nadaną w 1788 roku przez Johanna Friedricha Gmelina. Według ustaleń V. P. Wystracha z 1975 roku Pennant jako pierwszy opisał szesnaście lub siedemnaście gatunków ptaków uznawanych przez Amerykańską Unię Ornitologów. Oparł się przy tym na okazach, które Blackburne otrzymała od brata Ashtona. W Pennant wskazał muzeum Blackburne także jako źródło opisów zwierząt innych niż ptaki: jednego ssaka, jednej salamandry, trzech gatunków ryb i 52 owadów. W swojej autobiografii Pennant nie wspomniał o wkładzie Blackburne.