śpiewania” Jimina, natomiast „Set Me Free Pt. 2” określiła jako „najbardziej intrygujący utwór” dzięki „kakofonicznemu połączeniu syntezatorowych instrumentów dętych i efektów wokalnych”, „natarczywemu refrenowi” oraz głosowi Jimina, który „zamienia się w syreni zew do samowyzwolenia”. Ogólnie Johnston podsumowała album jako „przekonujący pokaz popowych atutów wokalisty i tancerza o jedwabistym głosie”.