Nieliczne uwagi krytyczne dotyczyły wykorzystania auto-tune’a oraz krótkiego czasu trwania wydawnictwa.
W serwisie Metacritic, który przyznaje recenzjom profesjonalnych publikacji znormalizowaną ocenę w skali od 0 do 100, album uzyskał średnią 84 punktów na podstawie pięciu recenzji, co oznacza „powszechne uznanie” („universal acclaim”).
Rhian Daly z NME przyznała Face cztery gwiazdki na pięć, opisując album jako „zmierzenie się z rzeczywistością”, które „oddaje złożoną kolejkę górską emocji, jaka się z tym wiąże”. Za najważniejsze utwory uznała „Face-Off” i „Alone”, natomiast „Set Me Free Pt. 2” określiła jako „pewnego rodzaju niewypał” ze względu na „grube warstwy auto-tune’a, które wykraczają poza funkcję stylistyczną i symboliczną, a zaczynają irytować”. Daly podsumowała, że choć album „może nie być bezbłędny... nawet w swoich potknięciach odzwierciedla burzliwość współczesnego życia, a szczególnie ostatnich kilku lat. Jeśli misją Jimina przy tej płycie było twórcze przekraczanie własnych granic i oddanie tego dysonansu w piosenkach, to udało mu się ją zrealizować”.