Prace prowadzone w latach 1827–1828 nadzorował Hempel.
mały|Nowy Ratusz w Lublinie, wzniesiony przez przebudowę ruin kościoła i klasztoru
Ratusz nie został wzniesiony całkowicie od podstaw. Przy adaptacji zachowano nawę główną dawnego kościoła oraz zachodni ciąg jego kaplic. Wschodni rząd kaplic rozebrano. Zachowane mury kościoła w istotny sposób uwarunkowały układ i proporcje nowej budowli.
Klasycystyczny ratusz otrzymał reprezentacyjną fasadę z portykiem i wieżą. Dawna przestrzeń sakralna została podzielona na kondygnacje i przystosowana do potrzeb administracyjnych. Hubert Mącik zwraca uwagę, że współczesna bryła ratusza nadal pozostaje w znacznym stopniu uwarunkowana zachowanymi murami XVII-wiecznego zespołu karmelitańskiego.
Zachowane pozostałości Chociaż kościół przestał istnieć jako samodzielna budowla, znaczna część jego substancji pozostaje ukryta w murach Nowego Ratusza. W strukturze gmachu zachowały się partie nawy i zachodnich kaplic.
Przestrzeń dawnej nawy jest współcześnie wykorzystywana przez władze miasta.