Kazimierz Długosz (ur. 2 sierpnia 1935 w Kielcach, zm. 8 stycznia 2021) – polski językoznawca, polonista. Był profesorem Uniwersytetu Szczecińskiego.
Życiorys W roku 1970 ukończył studia polonistyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Pracę magisterską z dziedziny onomastyki pisał pod kierunkiem prof. Stanisława Rosponda. Na Uniwersytecie Warszawskim odbył studia doktoranckie zakończone w roku 1985 obroną rozprawy doktorskiej pt. Analiza strukturalna i semantyczna przezwisk uczniów byłego powiatu kieleckiego, której promotorem był docent Władysław Kupiszewski. Stopień doktora habilitowanego uzyskał na Uniwersytecie Śląskim w roku 1992.
W latach 1985–2005 Kazimierz Długosz był związany z Uniwersytetem Szczecińskim (US), gdzie od 1995 pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego.
W Uniwersytecie Szczecińskim sprawował wiele funkcji: był kierownikiem powstałego z jego inicjatywy w Instytucie Filologii Polskiej Zakładu Etnolingwistyki (1992–2005), przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Organizacji i Rozwoju Uniwersytetu Szczecińskiego (1996–1999), prodziekanem ds. studenckich Wydziału Humanistycznego (1999–2002). Przez wiele lat kierował uniwersytecką telefoniczną poradnią językową. Pracował również w Akademii im. Jakuba Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim.