Robert C. Campbell (ur. 1885, zm. w lipcu 1966 na wyspie Wight) – brytyjski wojskowy, kapitan British Army podczas I wojny światowej.
Schwytany jako jeniec wojenny przez armię niemiecką w 1914 roku, był przetrzymywany w niewoli przez dwa lata, po czym zwrócił się do cesarza Wilhelma II o umożliwienie mu wizyty u umierającej matki w Anglii. Jego prośba została spełniona i po dwutygodniowej wizycie dobrowolnie powrócił do obozu jenieckiego, gdzie pozostał do końca wojny.
Życiorys Brytyjski Korpus Ekspedycyjny walczył z wojskami niemieckiego podczas bitwy pod Mons. Podczas tej bitwy 14 000 brytyjskich żołnierzy zginęło, zostało rannych, zaginęło lub dostało się do niewoli. Jednym z nich był Campbell. 24 sierpnia 1914 roku, służąc w 1. batalionie Pułku East Surrey, Campbell został wzięty do niewoli. Dziennik wojenny 1. batalionu odnotował, że 23 sierpnia 1914 roku był mglisty i deszczowy dzień. Podczas walk 24 sierpnia zginęło lub dostało się do niewoli pięciu oficerów i 134 żołnierzy batalionu, w tym Campbell.