Podczas lądowania zapalił się tylko jeden silnik rakiety Super Heavy, a rakieta rozbiła się w Zatoce Meksykańskiej z prędkością 1450 km/h zamiast, jak planowano, w pobliżu miejsca startu.
Podczas wznoszenia się statku jeden z sześciu silników Raptor wyłączył się po zaledwie 36 sekundach, a statek wykonał profil awaryjny, który obejmował utratę pewnej wysokości przed SECO w celu nabrania prędkości.
Na pokładzie statku znajdowały się 22 symulatory Starlink, podobne do symulatorów wykorzystywanych podczas poprzednich lotów testowych. Zostały one wyposażone w ulepszony mechanizm dozownika Pez. Ostatnie dwa z tych symulatorów obrazowały widok osłony termicznej statku podczas lotu . Podobnie jak w przypadku poprzedniego testu w locie, oczekiwano, że statek podejmie próbę ponownego uruchomienia jednego ze swoich silników Raptor w kosmosie i wykona manewr przechylenia, aby symulować manewry potrzebne do powrotu na miejsce startu, z dodatkowym manewrem, który miał celowo obciążać przednie i tylne klapy statku podczas ponownego wejścia w atmosferę. Jednakże ponowny zapłon został odwołany z powodu wcześniejszej awarii silnika. Podczas powrotu do atmosfery statek wykonał manewr mający na celu naprężenie tylnych klap oraz dynamiczny test przechyłu, który miał symulować przyszłą trasę, jaką będą pokonywać statki powracające do Starbase.