W latach 40. XX wieku w kamienicy pod numerem 9 działał sklep Karla Schnüra i piekarnia Wacława Derby. Po II wojnie światowej kamienica nadal pełniła funkcje mieszkalne i usługowe. W 1945 roku działał tu zakład jubilersko-zegarmistrzowski „Jubilart” oraz piekarnia i cukiernia „Dworcowa”. W latach 50. XX wieku funkcjonowała w niej Spółdzielnia Spożywców.
Katastrofa budowlana i dalsze losy (od 1999) mały|Mural Marcina Maciejowskiego „Dawno w mieście nie byłem”, powstały w 2010 roku; istniał on na ścianie przyległej do rozebranej kamienicy pod numerem 9 mały|Budowa hotelu w miejscu rozebranej kamienicy przy ulicy Warszawskiej 9 (2025)
29 czerwca 1999 roku o godzinie 17.12 doszło do katastrofy budowlanej, na skutek której zawaleniu uległa fasada budynku, a także większa część przyległej do niej ściany poprzecznej oraz oparte na tych ścianach stropy. Budynek był wówczas w remoncie, gdyż uległ on uszkodzeniom spowodowanymi szkodami górniczymi i nie był zamieszkany – ostatni lokatorzy wyprowadzili się z kamienicy dwa miesiące wcześniej. O pęknięciach na elewacji chwilę przed zawaleniem się budynku została poinformowana straż miejska, która zabezpieczyła teren. Nie doszło do żadnych ofiar śmiertelnych.