Tatarak – opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza wydane w 1960 roku przez Spółdzielnię Wydawniczą „Czytelnik” w zbiorze Tatarak i inne opowiadania. Utwór przedstawia historię Marty, która poznaje w barze młodszego od niej mężczyznę. Opowiadanie powstało w latach 50. XX wieku w Sandomierzu.
Opowiadanie porusza motywy autobiografizmu, śmierci i wody; krytycy porównali je m.in. ze Źdźbłami trawy Walta Whitmana. Iwaszkiewicz wykorzystał własne doświadczenia, łącząc narrację wspomnieniową z historią Marty i Bogusia, a relację bohaterów przedstawia jako naznaczoną napięciem między życiem, pożądaniem i nieuchronnością śmierci. Ważną rolę odgrywa także motyw wody, symbolizujący przemijanie, tajemnicę i egzystencjalny niepokój.
Na podstawie opowiadania powstały dwie adaptacje filmowe Tatarak z 1965 roku w reżyserii Andrzeja Szafiańskiego oraz Tatarak z 2009 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy.