Niemców określał mianem przyjaciół Serbii, uczestniczących w odbudowie gospodarki serbskiej.
We wrześniu 1941 na posiedzeniu rządu Olćan zaproponował utworzenie serbskich oddziałów ochotniczych do walki z partyzantami jugosłowiańskimi. Z poparciem Niemców uruchomił biuro rekrutacyjne, dzięki któremu zebrano ponad 600 ochotników. W październiku 1941 Olćań został zdymisjonowany ze stanowisko ministra gospodarki i objął funkcję komisarza politycznego Serbskiego Korpusu Ochotniczego (Srpski dobrovoljački korpus, SDK). W początkach 1944 wraz z oddziałami SDK trafił do Czarnogóry, aby wesprzeć oddziały Pavle Đurišicia, walczące z partyzantami.
Pod koniec wojny, z pomocą oficerów Wehrmachtu opuścił terytorium Jugosławii. Osiedlił się w Australii, gdzie mieszkał do końca życia.
Był żonaty (żona Aleksandra z d. Petrović), miał córkę Olgę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Serbscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Serbscy ministrowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Serbscy wojskowi Kategoria:Ludzie związani z Adelaide Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1961