Victor van Strydonck de Burkel w Londynie, 1943 W audycji radiowej we francuskim radiu, nadanej krótko po kapitulacji Belgii, premier Hubert Pierlot wezwał do utworzenia armii na uchodźstwie, pierwotnie mającej kontynuować walkę u boku Francuzów:
W Wielkiej Brytanii koncepcja zaciągu do armii brytyjskiej, czyli tworzenia obcych sił zbrojnych na terytorium brytyjskim, została zatwierdzona w Ustawie o Nadzwyczajnych Uprawnieniach (Obronnych) z 1939 r. i Ustawie o Siłach Sprzymierzonych z 1940 r. Pierwsze elementy belgijskiej armii w Wielkiej Brytanii powstały po kapitulacji Francji, kiedy w Tenby w Walii utworzono Camp Militaire Belge de Regroupement (CMBR; „Belgijski Obóz Wojskowy do Przegrupowania”) w celu odtworzenia sił zbrojnych z belgijskich żołnierzy uratowanych z Dunkierki podczas operacji Dynamo oraz uchodźców i emigrantów mieszkających w Wielkiej Brytanii. Do lipca 1940 roku obóz liczył 462 Belgów, prawie 700 w sierpniu i 900 w listopadzie. Żołnierze ci zostali zorganizowani w 1. batalion strzelców w sierpniu, zaś rząd mianował gen. por. Raoula Daufresne de la Chevalerie dowódcą, a Victora van Strydoncka de Burkela inspektorem generalnym nowych sił zbrojnych.