Autorka polskiego tłumaczenia pierwszej wersji protokołów narzędzi ADOS i ADI-R, w latach 2010–2011 wraz z Joanną Kwasiborską-Dudek uczestniczyła w pilotażowym etapie walidacji narzędzi – ADOS i ADI-R, następnie w latach 2014–2016 wraz z profesor Ewą Pisulą oraz we współpracy z ośrodkami diagnostycznymi Centrum Adesse, Centrum Medycznym Kajtek, Centrum Diagnozy i Terapii Autyzmu Navicula, Centrum Sotis, Fundacją Jim oraz Fundacją Synapsis przeprowadziła proces walidacji narzędzia ADOS-2 oraz ADI-R, a później także kwestionariusza SSP-2. W 2012 pod kierunkiem profesor Ewy Pisuli napisała pracę zatytułowaną Przydatność polskich wersji narzędzi Autism Diagnostic Interview-Revised oraz Autism Diagnostic Observation Schedule w diagnozowaniu zaburzeń ze spektrum autyzmu. W tym samym roku opublikowała z Joanną Kwasiborską-Dudek i Rafałem Płoskim artykuł Właściwe narzędzie diagnostyczne wyzwaniem prawidłowej diagnozy. Wprowadzenie polskich wersji dwóch instrumentów do diagnozy autyzmu: Autism Diagnostic Interview-Revised (ADI–R) oraz Autism Diagnostic Observation Schedule (ADOS-G). W 2013 uzyskała doktorat na WUM. Podstawą jego nadania była praca zatytułowana Autyzm i samobójstwo: wspólne czynniki genetyczne. W tym samym czasie pracowała w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu.