Helena Nyblom (ur. 7 grudnia 1843 w Kopenhadze, zm. 9 października 1926) – duńsko-szwedzka pisarka, znana przede wszystkim jako autorka baśni. Pisała też wiersze, opowiadania i powieści.
Życiorys Była córką Jørgena Roeda i Emilie Amandy Kruse. Jej ojciec był malarzem i profesorem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze, a matka interesowała się sztuką i literaturą antyczną – w domu przykładano zatem wagę do kultury intelektualnej i artystycznej. Rodzina prowadziła ożywione życie towarzyskie, współtworząc lokalną elitę twórczą. Przyszła pisarka była uzdolniona muzycznie, miała także talent do rysunku (jej prace graficzne znajdują się m.in. w bibliotece uniwersytetu w Uppsali).
W 1864 roku wyszła za mąż za Carla Ruperta Nybloma, profesora etyki na Uniwersytecie w Uppsali. Małżonkowie osiedlili się w Uppsali, a ich dom stał się ważnym miejscem spotkań artystów i intelektualistów z różnych krajów skandynawskich. Oboje starali utrzymywać się z pisania, co nie było łatwe, bowiem para doczekała się sześciorga dzieci.