Baterie XVIII i XIX wieku W 1715 roku inżynier wojskowy pułkownik Christian Lilly, badający stan umocnień południowo-zachodniej Anglii, określił zamek jako zrujnowany i pozbawiony choćby jednego prawidłowo osadzonego działa. W 1741 roku większość dział zamku znajdowała się w Maiden Fort – otwartej baterii na 12 dział, zbudowanej w miejscu dawnej bastei. W 1747 roku, prawdopodobnie w obawie przed inwazją francuską, baterię rozbudowano i nazwano Grand Battery. W lutym 1861 roku ukończono przebudowę stanowiska na dwupoziomową baterię Dartmouth Point, dostosowaną do nowoczesnej artylerii gwintowanej. W 1891 roku zainstalowano pięć ciężkich dział miotających pociski o masie 29 kg.
Architektura Zamek stanowi zespół obiektów z różnych epok, którego rdzeniem jest późnośredniowieczna wieża artyleryjska. Jej nietypowy plan – łączący część czworoboczną z częścią okrągłą – jest prawdopodobnie skutkiem zmiany koncepcji w trakcie długotrwałej budowy. Główna platforma artyleryjska znajduje się na poziomie parteru, tuż nad lustrem wody, co pozwalało prowadzić ogień niemal poziomo, wprost w kadłuby nadpływających okrętów.