Są to (w kolejności od północy): Ważecka Turnia (Ostrá veža) – dwa wierzchołki, północny i południowy, pomiędzy którymi znajduje się Ważecka Szczerbina (Ostrá štrbina), Pośrednia Ważecka Szczerbina (Prostredná Ostrá štrbina), Ważecki Palec (Ostrý palec), Niżnia Ważecka Szczerbina (Nižná Ostrá štrbina), Ważecki Kopiniak (Ostrý hrb) o dwóch wierzchołkach, między którymi znajduje się Szczerbina w Ważeckim Kopiniaku (Štrbina v Ostrom hrbe), Ważecki Karb (Vyšný Ostrý zárez), Ważecki Ząb (Ważecka Turniczka, Ostrá vežička), Ważecki Karbik (Nižný Ostrý zárez), Ważecka Kopa (Ostrá kopa) – dwa wierzchołki, północny i południowy, które rozdziela Ważecka Przehyba (Ostrá priehyba), Szczerbina nad Turniczką (Štrbina nad vežičkou), Turniczka nad Szczerbiną (Vežička nad štrbinou), Szczerbina pod Turniczką (Štrbina pod vežičkou), Kopa nad Siodełkiem (Kopa nad sedielkom). Na Ważecką Turnię nie prowadzi żaden ze znakowanych szlaków turystycznych. Odwiedzana jest przez taterników najczęściej przy okazji przejść granią. Na obie strony opadają z niej strome, skalne ściany. Dla taternictwa udostępnione są tylko urwiska opadające do Doliny Furkotnej. Wschodnią ścianą, o wysokości 150–180 m, prowadzi wiele dróg wspinaczkowych, z których pierwsza została poprowadzona 24 lipca 1933 r. (Zoltán Brüll, K. Matherny i István Zamkovszky).