Na początku i w połowie lat 90. XX wieku Zarząd Walki Radioelektronicznej Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej musiał, oprócz utrzymania istniejących i rozwijania nowych systemów radioelektronicznych, nawiązać współpracę z organami zarządzającymi częstotliwościami radiowymi państw poradzieckich, koordynować wykorzystanie z NATO i państwami Europy Zachodniej oraz określić nowe zasady korzystania z widma przez różne rodzaje urządzeń radioelektronicznych.

Struktura Wojska walki radioelektronicznej nie ograniczają się organizacyjnie do jednego rodzaju sił zbrojnych. Obejmują formacje i jednostki WRE funkcjonujące w strukturach rodzajów Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej i okręgów wojskowych, a także jednostki centralnego podporządkowania.

Podstawę ich potencjału tworzą lądowe i lotnicze jednostki oraz pododdziały WRE wchodzące w skład związków operacyjnych i taktycznych, a także środki instalowane na samolotach, śmigłowcach, okrętach, pojazdach opancerzonych i systemach rakietowych. Wyposażenie to służy zarówno rozpoznaniu i zakłócaniu systemów przeciwnika, jak i indywidualnej ochronie własnego uzbrojenia oraz sprzętu wojskowego przed rozpoznaniem i bronią precyzyjną.