Lucyna Woliniewska (ur. 10 stycznia 1896, zm. 21 listopada 1972) – polska działaczka socjalistyczna i działaczka Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS), uczestniczka powstania śląskiego.

Życiorys W latach 1917–1918 należała do Pogotowia Bojowego PPS.

Była związana z ruchem socjalistycznej młodzieży akademickiej i działalnością Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (ZNMS). W okresie walk o Górny Śląsk należała do działaczy tego środowiska zaangażowanych w sprawę śląską.

W okresie międzywojennym działała w PPS, m.in. w jej organizacji kobiecej. W latach 1927–1928 należała do Centralnego Wydziału Kobiecego PPS i pełniła funkcję sekretarki jego prezydium. W marcu 1928 warszawski Wydział Kobiecy PPS zapowiadał jej referat dotyczący ochrony pracy kobiet. W 1923 weszła do organu Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (TUR) Centralnego Wydziału Młodzieży, który był prekursorem późniejszej Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OM TUR). Na ostatnim kongresie PPS przed wybuchem II wojny światowej, który odbył się w 1937 roku w Radomiu, została wybrana do Rady Naczelnej. Była jedną z pięciu kobiet wśród wszystkich wybranych 75 osób.