W 1950 został aresztowany i przez 9 miesięcy przebywał w więzieniu w Warszawie. W 1956 został oczyszczony z zarzutów i przyjęty do PZPR z zaliczeniem pełnego stażu partyjnego. Po zwolnieniu z więzienia przez wiele miesięcy nie mógł znaleźć pracy, ostatecznie zostając przyjętym do ekipy prowadzącej prace wykopaliskowe na terenie Nowej Huty. Od 1953 pracował w Spółdzielni Tkackiej „Samodziały” w Krakowie, a w latach 1956–1959 w Krakowskich Zakładach Przemysłu Terenowego, gdzie był także przewodniczącym Rady Zakładowej. Wspierał stronnictwo Władysława Gomułki i brał udział w protestach przeciwko interwencji sowieckiej na Węgrzech.

Późniejsze lata i śmierć Ze względu na zły stan zdrowia przeniósł się do Świeradowa-Zdroju, gdzie objął stanowisko wicedyrektora uzdrowiska, a następnie został dyrektorem kilku innych uzdrowisk. W 1966 przeszedł na rentę dla zasłużonych. Od 1963 był członkiem Głównej Komisji Historycznej ZG Związku Zawodowego Chemików. Zmarł tragicznie 7 kwietnia 1979 w Krakowie.

Odznaczenia Został odznaczony m.in.