W latach 70. XX w. ŁZG realizowały konstrukcje stalowe dla Huty im. Bolesława Bieruta w Częstochowie. W 1973 wartość sprzedaży produktów wydziału produkcji metalowej ŁZG przekroczył połowę wartości sprzedaży całego przedsiębiorstwa (53%), a w latach 80. XX w. osiągała wartości rzędu 82–92%. W tym samym roku ŁZG rozpoczęły realizację elementów przenośników zgrzebłowych dla Fabryki Maszyn Górniczych „Ryfama” w Rybniku, a następnie także osłony do zmechanizowanej obudowy ścianowej Tarnogórskiej Fabryki Urządzeń Górniczych „TAGOR” w Tarnowskich Górach. W 1979 roku zakłady zatrudniały 1500 pracowników. Na początku lat 80. ŁZG rozpoczęły produkcję wozów kopalnianych na zlecenie Fabryki Urządzeń Górniczych „Montana” w Tarnowskich Górach. W latach 1986–1989 produkowały także zmechanizowana ścianową obudowę wisząca SOW. W wyniku ograniczenia zamówień na urządzenia górnicze w 1989 zakłady skoncentrowały się na produkcji maszyn i urządzeń rolniczych, w tym: kultywatorów, sortowników i sadzarek do ziemniaków. W tym samym roku w związku ze zmianami gospodarczymi, doszło do załamania produkcji przemysłowej i tym samym ograniczenia zakupu iłosyderytu przez cementownie, w związku z czym Rada Pracownicza ŁZG 12 grudnia 1989 r. uchwaliła wystąpienie z wnioskiem do Ministerstwa Przemysłu i Handlu o likwidację kopalni.