mały|Nobukata, Dwaj zachodni wojownicy, Mistrz i dwóch uczniów , obrazy w stylu zamorskim – malarstwo japońskie przed erą Meiji naśladujące wzorce europejskie. Jego powstanie wiąże się z misjami ewangelizacyjnymi jezuitów w połowie XVI wieku, którzy w prowadzonych przez siebie seminariach w Japonii propagowali europejskie kanony artystyczne.
W Japonii zachodnie techniki malarskie przyswajano w trzech etapach: od połowy XVI wieku do 1639 roku trwała tzw. „faza chrześcijańska”, w której malarstwo służyło głównie szerzeniu chrześcijaństwa i zakończyła się wraz z zakazem działalności misyjnej. W drugim etapie, zapoczątkowanym w XVIII wieku, artyści naśladowali realizm sztuki zachodniej, jak również wykorzystywali zapożyczone z Zachodu techniki do rozwoju nowych nurtów w sztuce japońskiej. Obrazy powstałe w pierwszych dwóch etapach, przed okresem Meiji, określa się mianem yōfūga. Trzeci etap to pełna asymilacja malarstwa zachodniego od okresu Meiji, a dzieła powstałe po 1868 roku znane są jako (洋画).