Komunistyczna Partia Luksemburga (KPL) początkowo nie podejmowała działań przeciwko okupantowi, co wynikało z jej lojalności wobec Związku Radzieckiego, który nie prowadził wojny z Niemcami aż do lata 1941 roku. Od maja 1942 roku KPL propagowała politykę „frontu ludowego” przeciwko okupacji, lecz jednocześnie realizowała własne cele polityczne i traktowała socjaldemokratów jako przeciwników politycznych. Dla KPL walka z okupantem stanowiła jedynie pierwszy krok ku radykalnej zmianie systemu społeczno-politycznego.
KPL nie była jedyną organizacją, której cele uniemożliwiały współpracę z innymi grupami. Zasady przyjmowania członków do LVL wykluczały osoby o poglądach komunistycznych oraz „pijaków”. Prawicowe grupy ruchu oporu działały głównie na północy kraju, opierając się na społecznościach wiejskich. Istotną rolę odgrywały w nich motywacje religijne oraz kultywowanie postaci wielkiej księżnej Charlotty w duchu nabożeństwa maryjnego.