Mimo to zwyczaj ten utrzymywał się przez cały okres okupacji, a wiele osób stawało przed sądami specjalnymi, oskarżonych o prowadzenie antyniemieckiej agitacji.
Zburzenie pomnika Gëlle Fra w październiku 1940 roku wywołało protesty wielu Luksemburczyków. Gestapo aresztowało około 50 protestujących, których przewieziono do Villa Pauly – siedziby tej służby w Luksemburgu.
Grupy zorganizowane thumb|Improwizowane mundury luksemburskiego ruchu oporu z 1944 lub 1945 roku, znajdujące się w zbiorach Narodowego Muzeum Historii Wojskowości Równolegle do indywidualnych aktów protestu, latem 1940 roku podjęto pierwsze próby zorganizowania oporu przeciwko niemieckiej okupacji w sposób bardziej sformalizowany. Kluczową rolę odegrała w tym młodzież – zarówno uczniowie, jak i młodzi robotnicy. Silnymi motywatorami były tu przywiązanie do idei niepodległości Luksemburga oraz postawy antyfaszystowskie.