Goran Bilogrivić wskazuje, że zachowane źródła nie dają podstaw do przypisywania dowództwa księciu Branimirovi ani do przedstawiania bitwy jako jego starcia z Wenecjanami.
Według Jana Diakona ciało Candiana zostało potajemnie odzyskane przez trybuna Andrzeja i wysłane do Grado, gdzie dożę pochowano w atrium kościoła św. Eufemii. Rozdz. III, 34; tekst łaciński w wydaniu źródłowym MGH.
Następstwa
Kolejna odnotowana wyprawa wenecka przeciw Narentanom nastąpiła w 948 roku. Flota licząca 33 okręty nie zdołała ich podporządkować, po czym Wenecjanie zawarli z nimi pokój.
W późniejszym okresie Narentanie pobierali od Wenecjan daninę za swobodną żeglugę przez kontrolowane przez siebie wody. Marcin Böhm wiąże rozpoczęcie pobierania tej daniny z niepowodzeniem wyprawy z 948 roku. Około 998 roku doża Pietro II Orseolo podjął wyprawę, która doprowadziła do podporządkowania Narentan Wenecji i zakończenia obowiązku uiszczania im opłat za żeglugę.
Tradycja lokalna i upamiętnienie
mały|Rzymska stela nagrobna przy kościele św. Jerzego w Tučepi, którą miejscowa tradycja wiązała z grobem Pietra I Candiana