Medycyna społeczna koncentruje się przede wszystkim na analizie zależności pomiędzy zdrowiem i chorobą a warunkami społecznymi, ekonomicznymi i środowiskowymi życia człowieka. Szczególne znaczenie przypisuje społecznym determinantom zdrowia, takim jak poziom dochodów i wykształcenia, warunki pracy i zamieszkania, dostęp do zasobów społecznych oraz nierówności występujące pomiędzy poszczególnymi grupami ludności. Jej przedmiotem zainteresowania są zatem mechanizmy, za pomocą których struktura i organizacja społeczeństwa wpływają na zdrowie jednostek i populacji.
Zdrowie publiczne jest pojęciem szerszym pod względem praktycznych działań podejmowanych na rzecz całych populacji. Obejmuje nie tylko badanie uwarunkowań zdrowia, lecz także organizowanie działań służących zapobieganiu chorobom, promocji zdrowia i ochronie zdrowia ludności. Do jego podstawowych funkcji należą m.in. nadzór epidemiologiczny, monitorowanie stanu zdrowia populacji, zapobieganie chorobom, promocja zdrowia, ochrona przed zagrożeniami środowiskowymi i zawodowymi oraz przygotowanie systemu ochrony zdrowia do reagowania na sytuacje kryzysowe.