Krzysztof Stanisław Bilica (ur. 5 czerwca 1946 we WrocławiuAkt urodzenia 762/46) – polski muzykolog (chopinolog, teoretyk i filozof muzyki) i pisarz (aforysta, eseista, prozaik).

Życiorys Urodził się 5 czerwca 1946 we Wrocławiu w rodzinie Józefa Bilicy (1902–1975), urzędnika sądowego, i Marii Bukaczewskiej (1909–1993), nauczycielki. Rodzice przyjechali do Wrocławia z ziem zajętych przez ZSRR (Potok ZłotyRodzina Biliców, w: Andrzej Hanich Dziedzictwo Pamięci. Potok Złoty na Podolu (do 1945 roku) i Wabienice na Dolnym Śląsku (po 1945 roku), Wabienice 2026, , Buczacz). Przez pierwsze 20 lat życia mieszkał z rodzicami na wrocławskich Karłowicach. W rodzinnym mieście ukończył X Liceum Ogólnokształcące im. Stefanii Sempołowskiej i przez dwa lata studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Muzyki uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia im. Grażyny Bacewicz (w klasie fortepianu) i w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Ryszarda Bukowskiego (w sekcji teorii muzyki). W latach 1966–1972 studiował muzykologię na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego, tytuł magistra muzykologiiUniwersytet Warszawski. Dyplom nr 2607 uzyskał dzięki napisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Zofii Lissy pracy „Ofiarom Hiroszimy – Tren” Krzysztofa Pendereckiego („Muzyka” 1974 nr 2).