2001–2005; dla encyklopedii multimedialnych (na CDRom) tworzył scenariusze i pisał komentarze do prezentowanych tam utworów muzycznych. Publikuje eseje, korespondencje, felietony i recenzje muzyczne w czasopismach: „Arcana”, Dysonanse”, „Ethos”, „Magazyn Literacki”, „Nowe Państwo”, „Obrzeża”, „Opcje”, „Ruch Muzyczny”, „Sycyna”, „Topos”, „Twórczość”, „Tygiel Kultury” i in. W latach 1991–92 wygłaszał felietony w Programie II Polskiego Radia. Uczestniczył w kilkudziesięciu ogólnopolskich i międzynarodowych konferencjach muzykologicznych, a kilka z nich współorganizował (m.in. konferencje: „Muzyka polska w okresie zaborów”, Warszawa 1997, „Wokół kategorii narodowości, wielokulturowości i uniwersalizmu w muzyce polskiej”, Warszawa–Podkowa Leśna 2002). Wprowadził do języka muzykologii nowe lub zredefiniowane terminy, m.in.: figury migotliwe, klauzule sarmackie, kadencje neutralne i obojnacze, kadencja polska, dekompozycja, rekompozycja. Stworzył własną teorię muzyki opartą na dualizmie: muzyki rozbrzmiewającej (musica sonabilis) i muzyki zapisanej (musica scripta), na trychotomii: symbole–sygnały–symptomy i dwóch typach pamięci muzycznej: wewnętrznej (osobniczej) i zewnętrznej (partytury, taśmy/płyty). Publikacje Książki Wokół Chopina i Polski.