pod koniec 1920 awansował na porucznika. Po wyjściu ze szpitala (3 września 1920) objął dowództwo kompanii rekonwalescentów 29 Pułku Piechoty i w tej roli towarzyszył pułkowi podczas akcji wileńskiej gen. Żeligowskiego (9 października – 19 listopada 1920), pozostając poza linią bojową.
Dwudziestolecie międzywojenne W latach 1921–1923 służył w 29 Pułku Strzelców Kaniowskich w KaliszuRocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1923, s. 209, 439.. Następnie w latach 1923–1930 pełnił służbę w 86 Pułku Piechoty w Krasnem i Mołodecznie przy granicy ze ZSRRRocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 100, 221.. 1 lutego 1925 awansował na kapitana.
W latach 1930–1934 był dowódcą kompanii i wykładowcą w Szkole Podchorążych Piechoty w Różanie nad Narwią (III batalion), pod komendą płk. dypl. Ludwika BociańskiegoRocznik Oficerski 1932, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 65, 558.. Został wspomniany w książce wspomnieniowej Bogusława Cereniewicza Wrześniowe drogi (1969) jako doświadczony zastępca dowódcy kompanii w tej szkoleB. Cereniewicz, Wrześniowe drogi, Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1969, s. 39..